
كاندولیزا رایس" وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریكا اعلام نمود كه كشورهای عربی نگران برنامه هسته ای ایران بوده و خواستار برگزاری دیدارهایی مداوم با نمایندگان گروه 1+5 مذاكره كنندگان هستند.
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری انتخاب به نقل از نووستی، رایس پس از دیدار 1+5 (روسیه، چین، انگلیس، فرانسه، آلمان و آمریكا) با نمایندگان كشورهای بحرین، مصر، اردن، كویت، عراق، امارات متحده عربی و عربستان سعودی، به خبرنگاران گفت كه همه شركت كنندگان در این دیدار نگرانی خود را بعلت "برنامه هسته ای ایران و بلندپروازی های این كشور در منطقه" اعلام نمودند.
رایس گفت: اعراب معتفدند كه پدیده ای نفوذ رو به افزایش ایران، به مراتب خطرناك تر از پرونده ی اتمی این كشور است!
رایس افزود: اعراب از ما خواسته اند اجازه ندهیم ایرانیها بیش از این، در انتشار باورها و نظریات خود در منطقه تلاش كنند. وی همچنین تأكید كرد: از من خواسته شده تا وكالتا از سوی سران عربی به ایران پیام بدهم.
پیش از دیدار كه در سازمان ملل متحد برگزار شد، "سرگی لاوروف" وزیر امور خارجه روسیه گفته بود: "ما در این دیدار شركت می كنیم و خواستار استفاده از این روند برای حمایت از كار آژانس بین المللی انرژی اتمی خواهیم شد". لاوروف تاكید كرد: "ما از هر گامی كه سبب دشوار سازی این كار شود و یا آن را غیر ممكن سازد، احتراز خواهیم كرد".
آمریكا و برخی دیگر از كشورها به ایران سوء ظن دارند كه تحت پوشش برنامه هسته ای صلح آمیز بطور پنهانی سلاح هسته ای می سازد. تهران چنین اتهاماتی را تكذیب كرده و اعلام می كند كه برنامه هسته ای آن صرفا صلح آمیز و در راستای تامین نیازهای انرژی كشور است.
شورای امنیت سازمان ملل متحد روز 27 سپتامبر به اتفاق آرا قطعنامه 1835 در رابطه با ایران را تصویب كرد كه حاوی هیچ تحریمی نبوده و تاكیدی بر تصمیمات پیشین شورای امنیت است و تهران را فرا می خواند كه به مطالبات آنها در رابطه با برنامه هسته ای خود عمل كند. شورای امنیت سازمان ملل متحد ایران را فراخواند كه "بطور كامل و بی درنگ به مطالبات قطعنامه های شورای امینت و نیز مطالبات شورای حكام آژانس بین المللی انرژی اتمی عمل كند". پیشنویس قطعنامه بر اساس پیشنهاد روسیه توسط كشورهای عضو گروه "1+5" به شورای امنیت ارائه شد. قطعنامه های صادر شده قبلی شورای امنیت یعنی "1696، 1737، 1747 و همچنین 1803 از تهران می خواهند كه برنامه غنی سازی اورانیوم و برنامه های موشكی خود را متوقف سازد.
در قطعنامه 1835 بر لزوم حل سازشكارانه مسئله برنامه هسته ای ایران تاكید شده كه تركیبی است از ادامه مذاكرات با تهران و اعمال فشار سیاسی بر آن.
تهران به خواسته های شورای امنیت عمل نكرده و اعلام می كند كه عملكرد گروه "1+5" (پنج عضو دائم شورای امنیت بعلاوه آلمان) میانجیگران بین المللی حل مسئله هسته ای ایران فقط می تواند بر همكاری ایران با جامعه بین المللی در مورد این مسئله تاثیر منفی بگذارد.